Χθες βράδυ σκεφτόμουνα βλέμματα που δεν ξέχασα.
Τα υπολόγιζα για λίγα, μα με βρήκε το ξημέρωμα, χωρίς να κλείσω μάτι.
Βιβλίο θα έγραφα, αν αφορούσαν χείλη, που εξεστόμισαν λέξεις, γιατί θα υπήρχαν αποδείξεις τα αυτιά, ίσως και τρίτα άτομα.
Ανατρέχοντας πίσω - πίσω στην ζωή μου, θυμήθηκα τόσα πολλά βλέμματα, από διαφορετικούς ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, σε διάφορες ηλιακές στιγμές, που δεν είπαν τίποτα με το στόμα, κι όμως δε μπορεί κανείς να αμφιβάλλει, πως όσα έχουν πει, μάτια με μάτια, δεν έχουν ειπωθεί απ' τις γλώσσες όλου του κόσμου.
Θα ανέλυα για παράδειγμα, κάποια βλέμματα, μα φαίνεται πως τώρα νύσταξα, κι ίσως, αν ξαναδοκιμάσω, να κοιμηθώ.
Αυτό ήταν το ζητούμενο, από νωρίς. Αν βοήθησε ένας πρόλογος εδώ, θα πει πως βρήκα το φάρμακο, κατά της αυπνίας, όταν το μυαλό παίρνει στροφές και θυμάται, αντί να κλείσει διακόπτες, για να κοιμηθεί και να ξεκουραστεί ο εγκέφαλος.
Ξημερώνει σε λίγο, Καλημέρα!
Ακόμα κι αν κοιμηθώ ή δεν επανέλθω ξανά σ' αυτή την ανάρτηση, θα πω, ναι, πως δεν ξέχασα πολλούς ανθρώπους που γνώρισα στη ζωή μου, είτε για πολύ, είτε για λίγο, που δεν ξέχασα (ούτε θα ξεχάσω ποτέ), τι έλεγε το βλέμμα τους ή τι είπε, κάποια στιγμή το βλέμμα τους, σε αντίθεση με τα λόγια τους, τις κινήσεις τους ή την σιωπή τους.
...Χμ, ναι. Είναι ένα θέμα που δεν το είχα "σκαλίσει" ιδιαίτερα, κι ήρθε ο Μάης για να μου το θυμίσει, φαίνεται!
Μάη, καλώς ήρθες! Κοίτα μόνο, να μας πας, μπροστά και όχι πίσω! Ναι;
Τα υπολόγιζα για λίγα, μα με βρήκε το ξημέρωμα, χωρίς να κλείσω μάτι.
Βιβλίο θα έγραφα, αν αφορούσαν χείλη, που εξεστόμισαν λέξεις, γιατί θα υπήρχαν αποδείξεις τα αυτιά, ίσως και τρίτα άτομα.
Ανατρέχοντας πίσω - πίσω στην ζωή μου, θυμήθηκα τόσα πολλά βλέμματα, από διαφορετικούς ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, σε διάφορες ηλιακές στιγμές, που δεν είπαν τίποτα με το στόμα, κι όμως δε μπορεί κανείς να αμφιβάλλει, πως όσα έχουν πει, μάτια με μάτια, δεν έχουν ειπωθεί απ' τις γλώσσες όλου του κόσμου.
Θα ανέλυα για παράδειγμα, κάποια βλέμματα, μα φαίνεται πως τώρα νύσταξα, κι ίσως, αν ξαναδοκιμάσω, να κοιμηθώ.
Αυτό ήταν το ζητούμενο, από νωρίς. Αν βοήθησε ένας πρόλογος εδώ, θα πει πως βρήκα το φάρμακο, κατά της αυπνίας, όταν το μυαλό παίρνει στροφές και θυμάται, αντί να κλείσει διακόπτες, για να κοιμηθεί και να ξεκουραστεί ο εγκέφαλος.
Ξημερώνει σε λίγο, Καλημέρα!
Ακόμα κι αν κοιμηθώ ή δεν επανέλθω ξανά σ' αυτή την ανάρτηση, θα πω, ναι, πως δεν ξέχασα πολλούς ανθρώπους που γνώρισα στη ζωή μου, είτε για πολύ, είτε για λίγο, που δεν ξέχασα (ούτε θα ξεχάσω ποτέ), τι έλεγε το βλέμμα τους ή τι είπε, κάποια στιγμή το βλέμμα τους, σε αντίθεση με τα λόγια τους, τις κινήσεις τους ή την σιωπή τους.
...Χμ, ναι. Είναι ένα θέμα που δεν το είχα "σκαλίσει" ιδιαίτερα, κι ήρθε ο Μάης για να μου το θυμίσει, φαίνεται!
Μάη, καλώς ήρθες! Κοίτα μόνο, να μας πας, μπροστά και όχι πίσω! Ναι;
"Ξεφ(τ)υλλίζοντας...part 49"
13 Comments - Show Original PostCollapse comments
«Επιβάτη», το πρώτο του βιβλίο.
Πολύ ιδιαίτερη γλώσσα.
www.passenger.gr
www.georgeglikofridis.blogspot.com
Καλό είναι να προβάλλουμε τα καλά νέα!
Georgia
Οπως πρόσεξες δεν έγραψα λέξη για το βιβλίο αυτό καθ’ αυτό επειδή ήξερα την ιστορία πίσω από τις σελίδες του. Οποιος θέλει να το ανακαλύψει ας το ανακαλύψει
Γεωργία, τα καλά νέα για να τα προβάλλουμε πρέπει να τα μαθαίνουμε. Δεν μπορούμε να είμαστε παντού στα blog και αυτός ο χώρος προσφέρεται για τέτοιου είδους ανακοινώσεις. Με άλλα λόγια σε ευχαριστούμε για τις πληροφορίες.
Ειναι πραγματικα αξιεπαινο απο μερους σου που βοηθησες, οπως και αξιοθαυμαστο που η συγγραφεας δεν παραιτηθηκε και εισχωρησε και στο blogging.
Δυστυχως αυτες οι δουλειες χρειαζονται πολυ πεισμα.
Αλλα ευτυχως υπαρχουμε κι εμεις εδω!
Δόκτωρα συμφωνώ για το αξιόλογ της προσπάθειας
Ευαίσθητη φωνή, αγαπητή. Να συνεχίσεις κυκλάμινο, σου εύχομαι ο,τι καλύτερο.
Καλή συνέχεια!
Γεωργία
Να είσαι καλά.
Τελευταίως, περιμένοντας την σύνδεση, κάνω οικονομία τις κάρτες, (λόγω του φόβου του ΟΤΕ)και μπαίνω για λίγο. Έχω μπλέξει και με μαστόρια...Άστο!
Δεν περίμενα να γράψεις πριν το διαβάσεις.Σ ευχαριστώ!
Κι όμως μου είπαν ότι διακινείται Ελλάδα, Κύπρο, Γερμανία.Μου είπαν ότι θέλει τον χρόνο του και το καταλαβαίνω.
Υπομονή! Εγώ πάντως, μπορώ να σου το στείλω, (δώρο)γιατί τα βιβλιοπωλεία του Βόλου το έφεραν.
Η ανωνυμία είναι το πρόβλημα.
Δεν πειράζει κάντο δώρο όπου θέλεις και αγαπάς. Εμένα θα με αφήσεις να το αγοράσω για να ενισχύσω την προσπάθεια σου
ακόμα δεν έφυγα από δω.Γράφω σε όσους σου σχολίασαν για μένα, για να τους ευχαριστήσω. Να είσαι καλά και εύχομαι στη ζωή σου να παίρνεις μόνο χαρές, σαν αυτές που δίνεις κι ακόμη καλύτερες!
Απλά όλα χρειάζονται τον χρόνο τους κι εγώ συνήθως τον κυνηγάω.
Εφαρμόζω το "γοργόν και χάριν έχει", ενώ ισχύει "το καλό πράγμα αργεί να γίνει" και το άλλο "όποιος βιάζεται σκοντάφτει!"
Συγνώμη που καταχράστηκα το μπλογκ σου.
» »