"Τι βρέχει ο ουρανός και δεν τα καταπίνει η γη;" (Παροιμία)
Εμείς οι Πηλιορείτες μιλάμε συχνά με παροιμίες. Κυρίως οι μεγάλοι.
Μάλλον στους μεγάλους ανήκω κι εγώ, γιατί το συνηθίζω να θυμάμαι και να μιλάω και χωριάτ'κα και με παροιμίες.
Σήμερα όμως, συζητώντας με μια αγαπημένη φίλη που πέρασε πολλά με την υγεία της και καταλήξαμε πως ο καθένας μας κουβαλάει τον Σταυρό του και πρέπει ν' αντέξει, μου είπε μια παροιμία που της έλεγε η πεθερά της, κι εγώ δεν την ήξερα.
"Τι θα βρέξει ο ουρανός και δεν θα το καταπιεί η γης; Βροχή θα ρίξει; Χαλάζι θα ρίξει; Χιόνι θα ρίξει; Θα το καταπιεί, θέλει, δε θέλει! Έτσι είναι και ο άνθρωπος", μου είπε.
Κι όταν της είπα το καλό, ότι αδυνάτισε, μου είπε:
"Τί να το κάνω; Τώρα; Πάν' τα νιάτα, πάν' τα κάλλη, δε ξαναγυρίζουν πάλι!"
ΠΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΟΤΑΝ ΤΑ ΗΔΗ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΒΕΒΑΙΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ;
Η ποσότητα φορμαλδεύδης και θιμεροσάλ στα εμβόλια γρίπης ειναι ασφαλής;Γράφει ο Allan S. Cunningham Tα πρόσθετα στα εμβόλια. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ανοσοενισχυτικό, απενεργοποιητικό συστατικό, συντηρητικό, σταθεροποιητής ή ως μέσο ανάπτυξης. Και στο συγγεκριμένο εμβόλιο έχουμε, Φορμαλδεύδη, Θιμεροσάλ, Υδράργυρο, Τriton X. Η φορμαλδεύδη απαγορεύεται αυστηρά στα εμβόλια σύμφωνα με τον καθηγητή Jean-Bernard Fourtillan.Xημικός Μηχανικός, Επίτιμος Καθηγητής στην Θεραπευτική, Φαρμακοκινητική Χημεία, Ειδικός στην φαρμακο-τοξικολογία και Φαρμακοκινερική με AFSSAPS τώρα ANSM Η Φορμαλδεύδη(metanal) χρησιμοποιείται στην παρασκευή και συντήρηση των εμβολίων λόγω των αντιμικροβιακών και αντμυκητησιακών ιδιοτήτων που έχει.
Εἰναι εξαιρετικά τοξική ταξινομημένη στην κατηγορία GHS06και GHS08 της GHS ταξινόμησης(1) απο τα πιο τοξικά προιόντα. μεταλλαξιογόνος. καρκινογὀνος, θανατηφόρο δηλητήριο για τον άνθρωπο, όπωσ το Τριεθυλένιο και το Χλωριούχο Βάριο.
Ρυθμιστικές τοξικολογικές μελέτες έχουν δημοσιευτεί (Afsset Report σελίδα 38 Referencer 2)Τιμές Oξείας τοξικότητας όπως το LD50, Θανατηφόρα Δόση, που σκοτώνει το 50% των ζώων, πόσιμη ή υποδόρια την κατέταξε στην κατηγορία 3
GHS06 – Διασταυρούμενο κρανίο και οστά GHS08 – Ευαισθητοποιητικό, μεταλλαξιογόνο, καρκινογόνοLD 50 σε ποντίκια (αναφορά Afsset, σελίδα 38, αναφορά 2):- 42 mg ανά kg πόσιμη (AFSSAPS 2005, IPCS 2002)- 300 mg ανά kg υποδορίως (AFSSAPS 2005) Σύμφωνα με την οδηγία 67/548 / ΕΟΚ: «Η φορμαλδεΰδη ταξινομείται στις» Ουσίες που προκαλούν σοβαρέςοξείες ή χρόνιες διαταραχές ή ακόμη και θάνατο μετά από εισπνοή, κατάποση, απορρόφηση ή διείσδυση μέσω της δερματικής οδού ».
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/183 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ από 7 Φεβρουαρίου 2018,(αναφορά 3), απαγόρευσε τη χρήση φορμαλδεΰδης ως συντηρητικού για ζωοτροφές. Είναι προφανές ότι αυτή η απαγόρευση επεκτείνει κατά μείζονα λόγο τη χρήση της φορμαλδεΰδης ως συντηρητικού στα εμβόλια,που χορηγούνται στους ανθρώπους παρεντερικά (ενδομυϊκά).
Κατά συνέπεια: Η χορήγηση φορμαλδεΰδης στους ανθρώπους, ειδικά σε εμβόλια, είναι αυστηρά απαγορευμένη σε οποιαδήποτε δόση και με οποιαδήποτε οδό.
Οι συνέπειες της μη συμμόρφωσης με αυτήν την απαγόρευση από τις υπηρεσίες υγείας.
Η μη τήρηση αυτής της απαγόρευσης, από τις υγειονομικές αρχές των διαφόρων χωρών, έθεσε σε κίνδυνο την υγεία δεκάδων ή ακόμη και εκατοντάδων εκατομμυρίων εμβολιασμένων ατόμων, εκθέτοντάς τα σε σοβαρές θανατηφόρες παθολογίες (καρκίνοι, αυτισμός, ADHD, ινομυαλγία, MS, ALS, Parkinson και πολλά άλλες νευρολογικές ασθένειες), που είναι εντελώς διαφορετικές από τις ασθένειες κατά των οποίων υποτίθεται ότι τα εμβόλια μας προστατεύουν.
...που μ' έκανε να το ακούσω.
...Εγώ, απλά, σφουγγάριζα. Με βόλεψε η ώρα, έλειπαν και οι άντρες μου, ευκαιρία ήταν.
Τα χέρια δούλευαν, η σφουγγαρίστρα υπάκουγε, μα το μυαλό ταξίδευε στα της ημέρας, στα δικά μου, στων άλλων, στο σήμερά μας, στο παρελθόν μας και στα "γιατί" που κολλήσαμε όλοι μας, σήμερα.
Γιατί;
Τί έφταιξε;
Πού κάναμε λάθος;
Απορία όλων, σίγουρα και δική μου, μα εκεί στην συζήτηση, έδειχνα παλληκαράκι της πεντάρας.
Ξεχώρισε η δυνατή, η δυναμική...
Η ηθοποιός, η θεατρίνα, ο κλόουν, για να γελάσουν οι άλλοι, να μην πονάνε ή τουλάχιστον, όσο είναι κοντά μου, να πονάνε λιγότερο.
...Κι ύστερα, εκεί που κόντεψε να καταλάβω την διαμαρτυρία της σφουγγαρίστρας, ότι την ζορίζω, άκουσα για πολλοστή φορά το ρούφηγμα της μύτης μου...
Όχι. Δεν ήταν συνάχι. Κλάμα ψυχής ήταν. Το ξέρω καλά αυτό το κλάμα, κι από κηδεία αγαπημένου...
Υπάρχει τόσος πόνος γύρω μου, τόσο παράπονο, πού να γύρω, σε ποιον ώμο, να πω και τα δικά μου, όταν των άλλων είναι μεγαλύτερα;
...Ελπίδα, δώσε την ελπίδα γύρω σου, κι ας είσαι και η ίδια, σε πολλά θέματα, πλήρως απογοητευμένη, μπορείς!
Ήθελα να πάω στο Φεις. Να δω φίλους, να ευχηθώ, να πάρω δυνάμεις κι οξυγόνο Πατρίδας, μα πάλι γι' απόψε, αναβάλλεται.
Καμία είδηση, απ' την γύρα που είδα, δεν είναι χαράς, ελπίδας και αισιοδοξίας.
Καλύτερα να συνεχίσω να τηλεφωνώ και στους υπόλοιπους φίλους, να μάθω ιδιαιτέρως τα νέα τους.
Τα like των Ευχών και των Γιορτών, αποκλείεται να με χορτάσουν.
Δημοσίως "κολυμπάει" η επιφάνεια.
Τετ α τετ, είναι το βάθος.
Κι εκεί, δυστυχώς, δεν βρίσκω ευχάριστες ειδήσεις.
Θεατρίνα Κατερίνα, ως εκεί, μπορεί.
Δώσαμε ελπίδα, (δεν είχαμε και πολλή), αδειάσαμε.
Χωρίς γέμισμα, δεν ξεκινάς ταξίδι, γιατί είναι βέβαιο, δεν θα φτάσεις μακριά.
Θα μείνεις στου δρόμου τα μισά.
Υπομονή!
Άρχισε να μου την δίνει στα νεύρα, αυτή η λέξη!
Πολλές φορές την άκουσα σήμερα, κι άλλες τόσες την είπα.
Το να την λέω εγώ, όμως, δεν είναι έγκλημα.
Το να την λένε "ειδικοί", είναι έγκλημα!
Γιατί, κάθε μέρα βλέπουμε στις ειδήσεις, περιπτώσεις που φτάνουν στο έγκλημα.
Υπομονή, ως ένα όριο, λοιπόν!
Έτσι την νιώθω εγώ, ακόμα και στην Πίστη μου!
Σε ΟΛΑ υπάρχει κι ένα ΟΡΙΟ.
Ακόμα κι Ο Χριστός νευρίασε και "πέταξε" πολλούς, έξω απ' τον Οίκο Του!
Κάποια στιγμή, αρχίζει και η άμυνα.
Αυτό λέει η λογική μου, όση έχω.
Αυτά και ναι, σφουγγάρισμα και "συνάχι" αόρατο... τέλος, εδώ και ώρα, εφόσον, έγραψα, ξέσπασα!
*** Θάνος Μικρούτσικος - Ανεμολόγιο | Thanos Mikroutsikos - Anemologio
Δίσκος: Σφεντόνα live
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Copyright: 2000
Δισκογραφική εταιρία: Minos
Έβγαλε βρώμα η ιστορία, ότι ξοφλήσαμε,
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους, σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε,
στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα.
Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε,
άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες,
μας κάνουν χάρη, που μας ανέχονται και που γελάσαμε,
τώρα δημόσια θα 'χουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες.
Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε,
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος,
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε,
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος.
Δήλωσε η τσούλα η ιστορία, ότι γεράσαμε,
τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα,
όνειρα ξένα, ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
και τώρα εισπράττουμε απ' την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα.
Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα,
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο,
την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα,
την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο.
Δήλωσε η τσούλα η ιστορία, ότι γεράσαμε.
***
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον..Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας....
*** Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Αλμπουμ: "Φταίνε Τα Τραγούδια "(1989)
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε
Στ' αυτιά μου δε χωράνε υποσχέσεις
το έργο το `χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε
Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε
Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΙΟΝΥΣΗ ΤΣΑΚΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Το Γυρίζω τις Πλάτες μου στο Μέλλον, γράφτηκε, δηλαδή απομνημονεύτηκε, περιμένοντας το ασανσέρ και ανεβαίνοντας στον όροφο του σπιτιού μιας φίλης που με φιλοξενούσε, όταν ερχόμουνα στην Αθήνα. Είχε ήδη αρχίσει η ιδιωτική ραδιοφωνία (αρχές νομίζω του 1988) σε εποχές σκανδάλων και πολιτικών ανακατατάξεων και στα μικρόφωνά της, παρήλαυναν
καθημερινά, πολιτικοί και «ρήτορες» κάθε είδους. Αγαπημένη τους αναφορά το... μέλλον.
Την ώρα που πάρκαρα, ερχόμενος από ένα κοπιαστικό ταξίδι 5 ωρών και ακούγοντας κάποιον από αυτούς τους «ελεύθερους» τάχα σταθμούς, μέσα σε 20 το πολύ δευτερόλεπτα, μέτρησα ίσαμε 5 φορές τη λέξη αυτή, από κάποιον επαγγελματία ομιλητή.«Να μου λείπει τέτοιο μέλλον που μας ετοιμάζετε...», σκέφτηκα και κάπου εκεί άρχισε η στιχουργία.
Ανοίγοντας την πόρτα σημείωσα αμέσως το πρώτο τετράστιχο που είχα σκαρώσει. Προχώρησα με αυτόματη γραφή και στα υπόλοιπα. Έπειτα με μια κιθάρα τα πρώτα ακόρντα και στη συνέχεια, αποτύπωση της μελωδίας στο τετράδιο με το πεντάγραμμο που κουβαλούσα πάντα στη θήκη της κιθάρας.
Πέρασαν αρκετοί μήνες μέχρι να ασχοληθώ ξανά με το τραγούδι. Στα τέλη του καλοκαιριού, ετοιμάζοντας τραγούδια για την πρώτη μου δουλειά στη νεοσύστατη τότε «ΑΚΤΗ», σκάλιζα ξανά το τετράδιο με τις μουσικές μου σημειώσεις. «Σαν κάτι να λέει τούτο εδώ», σκέφτηκα και το ηχογράφησα πρόχειρα στην κασέτα με τα υπόλοιπα που είχα ξεδιαλύνει. Ανάμεσά τους το «Ώρες σιωπής» και το «Αντίσταση κατά της αρχής».
Η συνέχεια γνωστή. Το άκουσαν ο Χάρης και ο Πάνος και ενθουσιάστηκαν. Έτσι τους φιλοξένησα στο δίσκο μου «φταίνε τα τραγούδια».
Δυστυχώς, και το εννοώ αυτό που λέω, το τραγούδι είναι τραγικά επίκαιρο και στις μέρες μας. Ας ελπίσουμε να το «καταργήσουν» μέλλοντες καιροί.
Διονύσης Τσακνής, Μαρτυρία στον Μανώλη Νταλούκα για το βιβλίο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΟΚ. Σεπτέμβριος 2011.
***
Μαρία Δημητριάδη - Κι ήθελε ακόμη | Maria Dimitriadi - Ki ithele akomi - Official Audio Release
*** Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Στίχοι
Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.
Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.
Εκεί, προσεκτικά σε μια γωνιά μαζεύω με τάξη,
φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο.
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω
όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.
***
ΣΧ. Υπάρχει η μελαγχολία της εποχής, όπως και της στιγμής, καθώς και της αφορμής...
Υπάρχει η μελαγχολία διαρκείας, άνευ λόγω και αιτίας και εκεί τον λόγο έχουν οι γιατροί.
Στην άλλη όμως, της αφορμής, η δική μου "θεραπεία" μετά την δικαιολογημένη "πτώση", είναι η μουσική και συνήθως ... η επαναστατική.
Μόνο αυτή με "ανεβάζει".
...Αφού καταργήσαμε πια (εγώ- δηλαδής) την εκτόνωση της ψυχολογικής μας βαλβίδας... δημοσίως, δεν υπάρχει λόγος (με τους φίλους τα λέμε από κοντά ή απ' το τηλέφωνο, να παπαγαλίζω, κουράστηκα), ας κωδικοποιήσω τις στιγμές μου... έτσι!
Κι ήθελε ακόμη, πολύ φως, να ξημερώσει!
Άτιμη νύχτα.
Άτιμο ένστικτο, που με "σκοτώνεις" μέρες πριν και μετά, επαληθεύεσαι...
Ας είναι, ΩΣ ΕΚΕΙ!
Πού θα πάει; Θα ξημερώσει, πάλι!
2020... τα είδα τα τριζώμενα δόντια σου, πριν παραλάβεις την σκυτάλη απ' το 2019...
Έστειλα Αγγέλους όμως και τον Άγιο Εφραίμ, κι ας τόλμησα να "παραπονεθώ" σήμερα στον Θεό μας, "που τα πάντα εν σοφία εποίησε", γιατί δεν έδωσε στον άνθρωπο φτερά, για να πετάει, να είναι εκεί που πρέπει, όταν πρέπει, κι όχι όταν θέλει...
Εκείνος ΜΟΝΟ, ξέρει!
Να μας δίνει ΔΥΝΑΜΗ και ΥΠΟΜΟΝΗ, να μπορούμε να αντέχουμε...
...Και να μας... (με) συγχωρεί, για το θράσος μου, στην Δική Του θέληση...
Μουσική, αντί Δημόσια Προσευχή;
....
...Ναι... αναγκαστικά.
Σίγουρα όμως, ΔΕΝ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ! (βάση τίτλου ανάρτησης ή περιρρέουσας ατμόσφαιρας), λόγω ιντερνετικής απουσίας... Ζουν οι άνθρωποι και χωρίς ιντερνετική παρουσία, κι έχουν σίγουρα και λύπες και χαρές και αγωνίες και όλα τα υπόλοιπα που πολλοί ακόμα, εύκολα εκφράζουν δημόσια, όπως έκανα κι εγώ κάποτε, κι ίσως ξανακάνω.
Δεν ξέρω αν έκανα καλά ή όχι, τόσα χρόνια, εκείνο που ξέρω τώρα, είναι ότι δεν θέλω να ξέρουν οι άλλοι πως νιώθω και γιατί.
...Άλλωστε, ο συναισθηματικός μας κόσμος, είναι τόσο πλούσιος, περισσότερος απ' τις λέξεις, εναλλάσσεται τόσο γρήγορα, ανάλογα τις αφορμές (είτε προσωπικές - είτε ΟΛΟΥ του κόσμου), το σίγουρο είναι, πως κανένα τραγούδι, ποίημα ή ιστορία άλλου, δεν θα μπορέσει να μας καλύψει απόλυτα, γιατί απλούστατα, δεν "βγήκε" απ' την δική μας στιγμή και ψυχή.
Ωμή η αλήθεια, αλλά έτσι είναι.
Λύγισα.
Έπεσα.
Κράτησα.
Σημείωσα.
Έγραψα.
Ζούμε!
Ήρωες μέσ' τα χαλάσματα...
***
Ήρωες --- Μαρία Δημητριάδη
*** Από τον δίσκο "Τα Αντάρτικα" Πρώτη Έκδοση Δίσκου:1981
Διασκευή, Ενορχήστρωση & Διεύθυνση Ορχήστρας: Θάνος Μικρούτσικος.
Συμμετέχουν η Μαρία Δημητριάδη, η Αφροδίτη Μάνου και Χορωδία.
Ήρωες, άπαρτα βουνά.
Ήρωες, με δώδεκα ζωές,
κάστρα του Ολύμπου
και του Παρνασσού φαντάσματα,
ήρωες μες στα χαλάσματα.
Αίματα, κόκκινο νερό,
αίματα, ποτάμι βουερό,
πυρ στην Αλαμάνα
και φωτιά στο Γοργοπόταμο
και φωτιά στο Γοργοπόταμο.
Εμπρός αδέρφια εμπρός
κι είναι μαζί μας ο λαός
στα πιο μεγάλα μας τα κατορθώματα
μες στις πέτρες και στα χώματα.
Θάνατος, μαύρος αδερφός.
Θάνατος, θα γίνω αθάνατος,
πυρ στην Αλαμάνα
και φωτιά στο Γοργοπόταμο
και φωτιά στο Γοργοπόταμο.
Αέρας στις κορφές
μαύρο φεγγάρι στις καρδιές
έλα και πάρε μόνος σου τη λευτεριά
με τραγούδια, όπλα και σπαθιά.
