"Φύγε..."

***

ΣΤΕΛΛΑ ΦΥΓΕ...

***

"Φύγε"...
Ρήμα είναι που σε διώχνει, για κάποιον λόγο. Απ' τον ποιο απλό, μέχρι τον ποιο πολύπλοκο.
Όλοι μας το έχουμε ακούσει και σίγουρα όλοι θυμόμαστε αυτό, το "Φύγε" της Στέλλας...
Αυτό όμως είναι φαντασία, κινηματογράφος.
Όσο κι αν μας έχει αγγίξει, είναι ξένο.

Εδώ και καιρό, ήθελα να "κρατήσω" δυο δυνατά δικά μου, "Φύγε"...

Δεν ήταν φυσικά, ερωτικά, μα αντηχούν συχνά στ' αυτιά μου.

Ήταν πραγματικής αγάπης και πόνου, από άντρες, ναι.

"ΦΥΓΕ! σου είπα!" (Τράνταξε η γειτονιά της περιοχής.)

"ΦΥΓΕ, ΕΣΥ!" ( με όση φωνή είχε, μη αντέχοντας να με βλέπει να πονάω και να πονάει...)

...Έφυγα, δεδομένες δύσκολες στιγμές, μα ξαναπήγα και θα ξαναπάω. Όσο αντέχω, κι όταν πρέπει.

Δεν ξέρω αν το "σ' αγαπώ" είναι τόσο κοντά με το "ΦΥΓΕ", μα είναι φορές που λέγεται από αγάπη. που κάποιος - κάποια, δεν μπορεί να την διαχειριστεί την δεδομένη στιγμή.

...Να ΦΕΥΓΕΙΣ οπωσδήποτε, όταν στο ζητάνε έντονα, ακόμα και σιωπώντας.
Είναι για το ΚΑΛΟ, όλων, σίγουρα!

Σαν σήμερα, σαν απόψε,

σαν τώρα, σαν αύριο, ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει ένα "ΣΑΝ ΠΡΙΝ"!
Μακάρι το Τώρα μας να είναι ΚΑΛΟ, ώστε κάθε "ΣΑΝ", στο μέλλον, να είναι ευχάριστο!
...Να μην σκοντάφτουμε σε υφάλους και λυγίζουμε...
Ούφ!
Όπως και νά 'χει, θα υπάρχουν κι αυτοί.
Να μας δίνει Δύναμη, να τους ξεπερνάμε!...

 Ένα, ΠΟΛΛΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ,  Του χρωστάω σήμερα και κάθε μέρα...
Άγιος Νεκτάριος, ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ!

Τρεις γενιές...

Τρεις γενιές...

Στα 50 μου έμαθα να λέω όχι σε ό,τι μου κάνει κακό και χαλάει τη ψυχολογία μου

***

Ο τίτλος τα περικλείει όλα. Είμαι 50 ετών και τώρα μόλις έμαθα ποια είμαι, τι ζητάω από τη ζωή, τι χρωστάω και τι μου χρωστάνε. Έμαθα να διεκδικώ, να ιεραρχώ τις ανάγκες μου και να αποδέχομαι τη διαφορετικότητα των γύρω μου.

Το μεγαλύτερο, όμως, δώρο για τη ψυχή μου και την ισορροπία του μυαλού και της καρδιάς μου, είναι πως έμαθα να λέω «όχι» σε ό,τι μου κάνει κακό και χαλάει τη ψυχολογία μου.

Τα 50 μου αποτέλεσαν σταθμό. Όχι γιατί άλλαξε η εικόνα μου αλλά όλη μου η κοσμοθεωρία. Κατάλαβα πως είναι πιο σημαντικό να λέω «όχι» σε ό,τι μου κάνει κακό.  Δεν πειράζει αν γίνομαι δυσάρεστη. Ας ξεβολευτούν και οι γύρω μου. Γιατί πρέπει πάντα εγώ να είμαι η καλή και η αρεστή;

Έμαθα να αγαπώ και να σέβομαι εμένα! Κατάλαβα έτσι πιο καλά τις ανάγκες μου και έγινα μεμιάς πιο συγκαταβατική με όσους δεν μπορούν να με ακολουθήσουν από εδώ και πέρα.

Στα 50 δε φοβάσαι να μείνεις μόνος. Φοβάσαι να είσαι εγκλωβισμένος με λάθος ανθρώπους. Θέλεις να κάτσεις κάτω από το ζεστό ήλιο και να νιώσεις πως είσαι ελεύθερος να ορίσεις εσύ και μόνο εσύ τη ζωή σου.

Τις εκπτώσεις τις θέλεις μόνο στα ψώνια. Οποιοσδήποτε άλλος συμβιβασμός είναι φθορά.! Προτιμάς να γελάς μόνος βλέποντας μια ταινία από το να είσαι με έναν άνθρωπο που δε νιώθεις αισθήματα και που μέσα στη ψυχή σου επιθυμείς να τα «τινάξει» για να απελευθερωθείς.

Στα 50 μαθαίνεις πως η ευτυχία δε βρίσκεται στα υλικά αγαθά.

Δεν αλλάζει η ζωή αν το πορτοφόλι είναι άδειο και είναι Gucci για το οποίο νεότερη δούλευες ως σκλάβα για να το αποκτήσεις.

Ξέρεις ποια πως τα «όχι» σου πρέπει να είναι πολλαπλάσια των «ναι» σου! Γιατί μόνο τότε είσαι ελεύθερος άνθρωπος, ζωντανός και τίμιος στις συναλλαγές σου. Τότε αξίζεις να αγαπηθείς και να αγαπήσεις γιατί το κάνεις συνειδητά για εσένα και όσους νοιάζεσαι!

Δε λέω να κάνεις επανάσταση, ούτε και να ακυρώσεις όσα έχεις κτίσει στο πέρας της ζωής σου. Λέω, όμως, πως μπορείς να αρκείσαι στα αυθεντικά, τα ολόκληρα και όχι τα μισά. Δηλαδή μισούς έρωτες, μισές φιλίες και μισές δουλειές για να μη σε σχολιάζουν και σε λένε μισερή.

Ο χρόνος κυλάει σαν το νερό και δε γυρίζει ποτέ πίσω. Το ίδιο και τα όνειρά μας!

Πηγή: http://efisecrets.gr

Πηγή

***
Σχ. Σκέψου στα 60! Πόσες αλλαγές! Επιβάλλεται!